Zaklety monitorów crt
fosfor, którym pokrywa się wewnętrzną stronę ekranu, gwarantuje idealne nasycenie barw,
monitory CRT pozwalają na uzyskanie optymalnej jakości obrazu w różnych rozdzielczościach,
fosfor emituje światło we wszystkich kierunkach, dlatego kąt widzenia sięga w monitorach CRT 180 stopni,
dzięki możliwości skupienia elektronów w niewielkim punkcie jasność kineskopu może sięgać 1000 cd/m2,
dobrze poznana technologia pozwala na produkcję tanich produktów na masową skalę.
Wady i zalety technologii kineskopowej
Podstawowe wady monitorów CRT można zebrać w kilku punktach:
kineskop wymusza stosowanie dużych objętościowo obudów,
monitory CRT są ciężkie,
zużywają dużo energii,
są szkodliwe dla zdrowia z powodu generowania silnego pola elektromagnetycznego,
migotanie obrazu źle wpływa na wzrok,
konstrukcje kineskopów nie gwarantują idealnej geometrii obrazu.
Określenie CRT zaistniało w języku polskim po wprowadzeniu na rynek innych sposobów wyświetlana obrazu w monitorach komputerowych oraz odbiornikach TV.
Działo elektronowe
Rola maski perforowanej w koncentracji strumienia elektronów.
Działo elektronowe wystrzeliwuje elektrony wówczas, gdy temperatura jest na tyle wysoka, aby uwolnić od katody elektrony o ujemnym ładunku. Aby elektrony mogły dotrzeć do fosforu, najpierw muszą przejść przez elementy skupiające. W momencie wystrzelenia strumień elektronów ma kształt okrągły, lecz im bliżej do fosforu, tym bardziej jest zniekształcany i przyjmuje kształt elipsy. Jest to zjawisko analogiczne do astygmatyzmu. W związku z tym prowadzenie strumienia elektronów jest w nowoczesnych monitorach tak pomyślane, aby te zniekształcenia wyeliminować. Elementy skupiające mają sprawić, aby na początku drogi strumień elektronów był możliwie cienki, a następnie, po korekcji astygmatyzmu, został skierowany ściśle tam, gdzie w fazie finalnej uderza w specyficzny punkt pokryty fosforem.
Budowa monitora CRT
Schemat budowy działa elektronowego.
Większość monitorów CRT ma podobną głębokość, jak szerokość ekranu, ponieważ CRT jest szklaną zamkniętą bańką próżniową (nie ma w niej o2)). Bańka ta zaczyna się wąską szyjką, a następnie rozszerza do rozmiarów, jakie ma obszar {ekranu, na którym wyświetlany jest obraz. Ekran pokrywa od środka matryca składająca się z tysięcy fosforowych punktów. Fosfor ma zdolność emisji światła w momencie pobudzenia go wiązką elektronów. Różne punkty emitują światło o odmiennej barwie. Każdy punkt składa się z trzech podpunktów koloryzowanego fosforu: czerwonego, zielonego i niebieskiego. Grupa ta tworzy jeden piksel. W wąskiej szyjce umieszczone jest działo elektronowe, składające się z katody, źródła ciepła i elementów skupiających wiązkę elektronów. Monitory kolorowe mają trzy działa elektronowe, każde do innego koloru. Obrazy są generowane w momencie, gdy elektrony wystrzelone z działa elektronowego zbiegają się i uderzają w odpowiednie punkty fosforu. Działo uwalnia elektrony z minusowej elektrody (katody) dzięki ciepłu.
CRT (ang. Cathode-Ray Tube) to w języku angielskim oznaczenie ekranu z działem elektronowym. W języku polskim pod tym słowem przyjęto potoczną nazwę skróconą, synonim dla wyrażenia: monitory CRT - czyli oznaczenie dla modeli monitorów komputerowych, których wyświetlacz oparty jest na kineskopie.